باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر

باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر
باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر
باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر

باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر

باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر

گردش امن در شهر با پوشیدن شلوار

وقتی به دنبال پیدا کردن یک آدرس هستیم، برای استفاده از نقشه گوگل یا هر برنامه مسیریاب دیگر باید دائم به صفحه‌نمایش دستگاه خود نگاه کنیم. فرقی نمی‎کند که دستگاه ما یک تلفن، تبلت یا ساعت هوشمند باشد، در هر صورت ما به جای توجه کردن به اطراف مجبور به نگاه کردن به آن هستیم. یک تیم تحقیقاتی از دانشمندان دانشگاه هانوور به دنبال پیدا کردن یک راه جایگزین برای این کار خسته‌کننده و بعضا خطرناک (نگاه کردن به صفحه نمایش موبایل و پرت شدن حواس) هستند.

نام این روش جایگزین محرک مسیریابی است و روش کار آن ارسال امواج الکتریکی به عضلات ساق پای شما برای اثرگذاری روی مسیری است که شما در حال طی کردن آن هستید.

الکترودها روی پوست و بالای چیزی به نام گروه عضلات ماهیچه دوزندگی در بالای ساق پای ما قرار می‎گیرند و یک سیگنال الکتریکی ضعیف از بین آن ها گذر خواهد کرد. با کمک جی‎پی‎اس موجود در تلفن همراه می‌توان روی مسیری که شما در حال رفتن به آن هستید کنترل داشت. این امکان وجود دارد که این الکترودها داخل شلوار جاسازی شوند و آن را به یک شلوار هوشمند تبدیل کنند.

در مقاله‎ای تحت عنوان مهارکننده سرعت برای عابران پیاده (Cruise Control for Pedestrians) که توسط این دانشگاه منتشر شد، اشاره شده است شخصی که این دستگاه را می‎پوشد، مجبور نیست حتما از جهتی که توسط تکان‎هایی که از این وسیله ساطع می‎شود پیروی کند. ما همچنان کنترل کامل روی بدن خود را خواهیم داشت. بنابراین امکان اینکه از لبه یک صخره به پایین پرت شویم یا از وسط یک ترافیک شلوغ درون شهری سر درآوریم بسیار اندک است. اما از طرفی این امکان هم وجود دارد که به حرف تلفن گوش کرده و عواقب آن را هم بپذیریم.

در آزمایشات محدود انجام گرفته توسط یک سیستم ناوبری دقیق، افرادی که این دستگاه را پوشیده بودند اعلام کردند که نحوه کار آن غافلگیر کننده بوده است و هیچ مشکلی در مسیریابی در اماکن پر جمعیت و اطراف موانع برای آن ها پیش نیامده است. همگی آن ها اظهار کردند که خیلی سریع به محرک‎های الکتریکی عادت کرده‎اند و درصد بالایی از آن ها گفتند که حاضر هستند هر روز از این وسیله استفاده کنند. همچین هیچ کس نگفت که کنترل شدن بوسیله یک نرم افزار حس عجیبی به آن ها داده است و همیشه این انتخاب را داشته‎اند که از فرامین سیستم سرپیچی کنند.

از آنجا که این وسوسه وجود دارد که به جای پیش گرفتن روش همیشگی به دستورات کنترلی ترسناک تلفن گوش کنیم، برنامه‎ های ساخته شده برای مسیریابی تحریکی می‎توانند بسیار متنوع باشند. می‎توان از این روش برای راهنمایی گروه امداد از بین ساختمان‎های دود گرفته استفاده کرد، مکان‎ های پنهان شده در تاریکی را پیدا کرد یا از آن در مکان‎های ناشناخته و ناامنی که مسیریابی بصری در آن به حداقل ممکن رسیده است، استفاده کرد.
این وسیله همچنین در حال همکاری با پروژه مفهومی ‎ Cities Unlocked مایکروسافت است، جایی که شهر های هوشمند آینده می‎توانند با فعال کردن راهنماهای صوتی دقیق به کمک افراد نابینا بروند.

همانند پروژه Cities Unlocked، محرک مسیریابی هم به این زودی‎ ها عملی و قابل استفاده همگانی نخواهد شد و این دستگاه هنوز در مرحله نمونه ابتدایی است. علاوه بر این، اگر قرار باشد از این روش به صورت فعالیت روزانه استفاده شود، جی ‎پی ‎اس، سیستم‎ های ناوبری محلی و نوع اتصالات در آن هم باید پیشرفت کند. در نهایت، همه ما باید این حقیقت را بپذیریم که روزی تلفن‎ های ما با کمک یک جفت الکترود جاسازی شده در شلوار های هوشمند به ما خواهند گفت که باید به چه سمتی حرکت کنیم.

برای دانلود رایگان فیلم های آموزشی، مستند، انیمیشن، مقالات رشته های معماری، عمران، شهرسازی، اخبار شهرسازی به سایت ایرانیان شهرساز مراجعه کنید.

 

 

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “باز هم آینده و یک پوشیدنی دیگر”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + 10 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

ما را دنبال کنید