سناریوسازی در برنامه ریزی شهری

سناریوسازی در برنامه ریزی شهری

 

 پیشینه سناریوسازی به ارائه استراژی های نظامی بر می گردد زمانی که سناریوها برای برنامه ریزی استراژیک صنایع دفاعی به کار می رفتند. در دهه 1990 شرکت برزگ مانند شل استراژی ها را در راستای موضوعاتی مانند سهم بازار، ریسک و نواوری در تغییر روابط محیطی، اقتصادی و اجتماعی به کاربردند.
در اواخر دهه 90 سناریوسازی در بحث مدیریت محیطی به کاربرده شد. پیش بینی آینده و توجه به این امر که فعالیت های موجود چه تاثیری بر پایداری محیط اتی خواهد گذاشت، موضوعاتی بودند که در سناریوسازی محیطی دنبال شدند.
بعدها در سال 2003 پترسون و همکارانش این موضوع را مطرح کردند که هر سناریو محیطی می تواند بر جمع کثیری از ذی نفعان تاثیر گذار باشد: بنابراین صرف ارائه سناریو توسط یک گروه تلاش برای دستیابی آن می تواند با تصور کلی جامعه هم راستا نباشد: بتابر این مباحث مشارکت مردمی و به دنبال آن ارائه سناریو در مبحث خردتر و بصورت محلی مطرح شد.
برنامه ریزی مبتنی بر سناریو روش سیستماتیک برای تقکر خلاق درباره آینده های ممکن ولی غیر مسلم است. ایده اصلی در این روش برنامه ریزی، این است که به جای پیش بینی دقیق تنها آینده ممکن، باتوجه به عدم قطعیت های اصلی، آینده های ممکن مختلف مدنظر قرار گیرند.

«« دانلود فایل با لینک مستقیم »»

 

 


برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “سناریوسازی در برنامه ریزی شهری”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 5 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

ما را دنبال کنید