معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو به صورت کامل و جامع - ایرانیان شهرساز

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

معرفی اجمالی

ماچو پیچو (Machu Picchu) به معنی قله‌ی قدیمی، یک محوطه‌ی باستانی به‌جا‌مانده از دوره‌ی تمدن اینکاها است که در ارتفاع ۲٬۴۳۰ متری از سطح دریا در دامنه‌ی کوه در بالای دره‌ی اوروباما در کشور پرو و در ۷۰ کیلومتری شمال کوزکو قرار دارد. معمولا از این شهر با عنوان «شهر گمشده‌ی اینکاها» یاد می‌شود. ماچو پیچو یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای امپراتوری اینکاها به شمار می‌رود.

ماچو پیچو یا ماچو پیکچو (به اسپانیایی: Machu Picchu) شهری با دیوارهای سنگیِ جلاداده‌شده که مطابق با معماری کلاسیک اینکاها ساخته شده‌است. اولین بنای این مجموعه این‌تی‌هوآتانا (به اسپانیایی: Intihuatana)، معبد خورشید که اتاقی با ۳ پنجره و در منطقه‌ای از ماچو پیچو که باستانشناسان آن را منطقهٔ مقدس می‌نامند، می‌باشد. در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد توریست‌های این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۷ میلادی، پرو و دانشگاه ییل به توافقی مبنی بر استرداد صنایع دستی برداشته‌شده از ماچو پیچو در اوایل قرن بیستم میلادی توسط هیرام بینگهام سوم دست یافتند.

تاریخچه

ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ در ارتفاعات امپراتوری اینکاها ساخته شده‌است. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد، در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا، متروک شد.

این دژ در ۵۰مایلی (۸۰کیلومتریِ) کوسکو، پایتخت اینکاها، قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشده‌است. در طول قرن‌ها، جنگل‌های اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده‌است و به همین دلیل از نظرها پنهان مانده‌است و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشته‌اند. در بیست‌وچهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو به‌وسیلهٔ هیرام بینگهام سوم، تاریخ‌شناس آمریکایی، در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او به‌وسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گه‌گاه به سایت مراجعه می‌کردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستان‌شناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام اولین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردنند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.

کشف شهر

بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، بعد از سال‌ها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کواِن‌چوآنز (به اسپانیایی: Quechuans) که در ماچو پیچو و در زیرساخت‌های اصلی شهر زندگی می‌کرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاری‌هایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتاب‌ها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.

سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی می‌باشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که اسمامی‌شان بر روی یکی از صخره‌ها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شده‌است قبل از بینگهام آنجا را کشف کرده‌بودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشاره‌ای به خرابه‌ها از فاصلهٔ دور داشته‌است. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی می‌کرده است، دربارهٔ این محل گفته است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابه‌ها صعود کرده‌اند.

در سال ۱۹۱۳، این مکان بعد از اینکه انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: National Geographic Society) بحث‌های ماه آوریل را بطور کامل به آن اختصاص داد شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقه‌ای به وسعت ۳۲۵٫۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کرده‌بود جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابه‌ها محدود نمی‌شد بلکه شامل مناظر طبیعی منطقه‌ای نیز می‌شود.

ماچو پیچو به‌عنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید؛ و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانه‌ای منحصربه‌فرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته می‌شود.

منطقهٔ جغرافیایی

ماچو پیچو در ۷۰ کیلومتری شمال غربی کوسکو، در بالاترین نقطهٔ کوه ماچو پیچو، ۲٬۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. این اثر از مهم‌ترین آثار باستانشناسی در آمریکای جنوبی و پربیننده‌ترین جاذبهٔ توریستی کشور پرو می‌باشد.

از سمت بالا، در صخرهٔ ماچو پیچو، یک صفحهٔ سنگی عمودی ۶۰۰ متری قرار دارد که در انتها به رودخانهٔ اوروباما می‌رسد. مکان این شهر جزء اسرار نظامی بوده‌است.

توریسم

ماچو پیچو که جزء میراث ثبت شدهٔ یونسکو می‌باشد به‌عنوان پر بازدیدترین مکان توریستی کشور پرو و مهم‌ترین منبع درآمد، بطور پیوسته در معرض خطرهای اقتصادی و تجاری قراردارد. در اواخر ۱۹۹۰ میلادی، دولت پرو اجازهٔ ساخت ماشین کابلی و یک هتل لوکس همراه با رستوران و مجموعهٔ توریستی را در خرابه‌های سایت صادرکرد. این تصمیم با مخالفت دانشمندان و عموم مردم پرو روبرو شد. آنها معتقد بودند که تعداد زیاد توریست در سایت امکان اعمال خطر را بر آن افزایش می‌دهد.

توریست‌های ماچو پیچو همه ساله در حال افزایش می‌باشد و در سال ۲۰۰۳ میلادی معادل ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. به این منظور، اعتراض‌های شدیدی برای ساختن پل جدید در این سایت صورت گرفته است و یونسکو این سایت را در لیست آثار در معرض خطر قرار داده‌است.

در هنگام استفاده از این سایت صدماتی به آن وارد شده‌است. در سپتامبر سال ۲۰۰۰ میلادی، ساعت آفتابی این‌تی‌هوآتانا به علت سقوط یک جرثقیل ۴۵۰ کیلوگرمی به شدت صدمه دید. این جرثقیل توسط یک شرکت تبلیغاتی که آگهی برای یک مدل آبجو می‌ساخت استفاده می‌شد.

 

این شهر با زمین‌های کشاورزی پلکانی احاطه شده بود که آب آن‌ها از چشمه‌های طبیعی تامین می‌شد و منابع غذایی مورد نیاز برای جمعیت شهر را فراهم می‌کرد. تمدن اینکا از ماچوپیچو به عنوان شهری پنهان برای برگزاری مراسم آیینی استفاده می‌کردند.

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو به صورت کامل و جامع - ایرانیان شهرساز

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

مصالح

وزن بسیاری از قطعات سنگی به کار رفته در این سازه‌ها ۵۰ تن یا بیشتر تخمین زده می‌شود.

این قطعات با چنان دقتی تراشیده شده و در کنار هم قرار گرفته‌اند که حتی با نبود ملات

بین قطعات حتی تیغ باریک چاقو نیز وارد درزهای آن نمی‌شود. اطلاعات کمی درباره‌ی

کاربردهای اجتماعی و مذهبی این مکان در عصر تمدن اینکا وجود دارد.

با توجه به نسبت بقایای استخوان‌های کشف شده در ماچوپیچو که تعداد زنان بسیار

بیشتر از مردان بود، موجب مطرح شدن این نظریه شده است که احتمالا این شهر مکانی

برای تربیت و آموزش راهبه‌ها یا همسرانی برای مقامات عالی‌رتبه‌ی اینکا بوده است.

البته بررسی‌های جدید استخوان‌شناسی نشان می‌دهد که تعداد استخوان‌های مردان

با استخوان‌های زنان تقریباً برابر است؛ بنابراین، این نظریه که این شهر به زنان اختصاص داشته رد می‌شود.

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو به صورت کامل و جامع - ایرانیان شهرساز

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

کاربردهای این شهر

یکی از اصلی‌ترین کاربردهای این شهر، استفاده از آن به عنوان رصدخانه‌ی نجومی است.

سنگ اینتیهواتانا (Intihuatana) به‌عنوان مشخص‌کننده‌ی تاریخ اعتدالین و سایر دوره‌های قابل

توجه نجومی استفاده می‌شده است. در ساعت میانی روز ۲۱ مارس و ۲۱ سپتامبر، خورشید

درست بر بالای ستون قرار می‌گیرد به نحوی که هیچ سایه‌ای ایجاد نمی‌کند. به باور آن‌ها، این

زمانی است که خورشید با صخره گره می‌خورد. در این زمان‌ها تمدن اینکا به برگزاری مراسم آیینی

می‌پرداختند. البته این سنگ، یک هم‌ترازی هم با انقلاب دسامبر (انقلاب تابستانی در نیمکره‌ی جنوبی) دارد.

طبق افسانه‌ها اگر پیشانی فردی با این سنگ تماس پیدا کند، این سنگ چشم بصیرت او را به

سوی جهان روحانی می‌گشاید.

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو به صورت کامل و جامع - ایرانیان شهرساز

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

سنگ‌های اینتیهواتانا اشیای مقدسی برای اینکاها بودند.

اسپانیایی‌های فاتح ماچوپیچو به دنبال این سنگ‌ها می‌گشتند و آن‌ها را نابود می‌کردند.

مردم اینکا اعتقاد داشتند زمانی که یک سنگ اینتیهواتانا در زیارتگاهی نابود می‌شود، خدایان،

آن مکان را ترک می‌کنند یا می‌میرند. از آنجایی که اسپانیایی‌ها شهر ماچو پیچو را با این حال که

به وجود آن شک داشتند، نیافته بودند، سنگ اینتیهواتانای ماچو پیچو هنوز در جای اصلی خود قرار دارد.

این شهر برای مدت چهل سال بعد از فتح کوزکو توسط اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۳۳، متروکه باقی ماند.

راه‌های ارتباطی بین مراکز اجتماعی امپراتوری اینکا از بین رفت و این امپراتوری کم کم رو به نابودی رفت.

در قسمت شمالی دامنه‌ی هوآینا پیچو (Huayna Picchu) در داخل غاری، معبد ماه قرار دارد.

حقایقی جالب درباره‌ی ماچو پیچو

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

منطقه‌ی ماچو پیچو بین هوآینا پیچو و کوه ماچو پیچو قرار دارد.

ارتفاع آن از سطح دریا ۲۴۳۰ متر است که در دامنه‌های شرقی آند و مشرف به رود اوروباما قرار دارد.

ماچو پیچو در زبان کچوآ به معنای قله‌ی قدیمی است. بسیاری از کارشناسان

بر این باورند که این شهر در حدود ۱۴۰۰ میلادی به‌عنوان مقر سلطنتی

Pachacútec Inca Yupanqui، نهمین امپراتور اینکایی ساخته شده است.

تمدن اینکا، صنعتگران ماهری بودند که در ساخت بناهای خود از تکنیکی

به نام ashlar استفاده می‌کردند. آن‌ها قطعات سنگی را با چنان دقتی می‌بریدند

و در کنار هم قرار می‌دادند که نیازی به ملات نبود. قطعات سنگی گرانیتی که

وزن آن‌ها به بیش از ۵۰ تن نیز می‌رسید.

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو به صورت کامل و جامع - ایرانیان شهرساز

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

این شیوه‌ی مهندسی شگفت‌انگیز، اثرات مخرب زمین‌لرزه ‌ها را کاهش می‌داد.

یکی دیگر از نکاتی که در مورد این شهر موجب حیرت و شگفتی است این است که

تمدن اینکا برای ساخت این سازه‌ها از حیوانات باری، ابزارهای آهنی و چرخ استفاده نکرده‌اند.

این که چطور این قطعات بزرگ و سنگین برای ساخت بناها جابه‌جا شده‌اند هنوز

چون رازی باقی مانده است. به نظر می‌رسد که بیش از هزاران نفر برای ساخت

این سازه‌ها به کار گرفته می‌شدند.

این مکان، مساحتی در حدود ۳۲,۵۰۰ هکتار را در بر می‌گیرد و به دو قسمت تقسیم می‌شود.

بخش شهری و مسکونی، بخش کشاورزی. بخش شهری نیز دارای دو قسمت بوده است.

بخش بالایی که برای سکونت خانواده‌ی سلطنی و معابد بوده و بخش پایینی که خانه‌های کارگری

و انبارها در آنجا قرار داشته‌اند.

از میان مهم‌ترین سازه‌هایی که در شهر ماچو پیچو وجود دارند، معبد خورشید که تورئون (Torreon) نیز

نامیده می‌شود، معبد سه پنجره، معبد کندور (Condor) و سنگ اینتیهوآنا را می‌توان نام برد.

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو به صورت کامل و جامع - ایرانیان شهرساز

معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “معرفی شهر تاریخی ماچوپیچو در کشور پرو”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه + 15 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

ما را دنبال کنید